Christian Peschke

Christian Peschke (18 december 1946 – 1 juli 2017) was een bekende Duitse beeldhouwer en schilder wiens werk werd gekenmerkt door een unieke samensmelting van realistische en surrealistische vormen. Als vertegenwoordiger van de hedendaagse kunstenaars van het klassieke modernisme richtte hij zich in zijn werk voornamelijk op mensen, zowel in sculpturen, schilderijen als “kunst in architectuur”-projecten. Peschke onderhield nauwe artistieke relaties met Salvador Dalí, Arno Breker en Ernst Fuchs tot aan hun dood.

Curriculum vitae en artistiek werk:
Christian Peschke bracht zijn jeugd door in Säckingen en in Spanje, Frankrijk en Stuttgart. Op twaalfjarige leeftijd kreeg hij een speciale toelating en werd hij toegelaten tot de Staatsacademie voor Schone Kunsten in Stuttgart. Daar kreeg hij les van kunstprofessor Gerhard Gollwitzer en kreeg hij belangrijke impulsen voor zijn artistieke werk. Na een opleiding tot schilder en vernisser begon Peschke zich toe te leggen op zowel beeldhouwen als schilderen. Hij maakte zowel grote sculpturen als kleinere objecten van edelmetaal, sieraden en medaillons. Later vervolgde hij zijn opleiding aan de Blocherer School of Interior and Communication Design in München voordat hij ging werken als creatief directeur in een commercieel bedrijf. Vanaf 1982 woonde en werkte hij als freelance kunstenaar in Spanje, waar zijn werken werden gekenmerkt door de zuidelijke zon. Peschke ondernam studiereizen door West-Europa, vooral naar Italië en Frankrijk, waar hij van tijd tot tijd woonde en werkte.

Kunstwerken en stijl:
Het werk van Peschke wordt gekenmerkt door een rijke verscheidenheid aan vormen in beeldhouwkunst, plastische kunst en schilderkunst, voortbouwend op de fundamenten van de klassieke kunsttraditie. Bijzonder opmerkelijk is zijn weergave van de harmonie van het vrouwelijk lichaam, waarbij hij de mentale en fysieke kracht van vrouwen benadrukt en ze op het voetstuk plaatst dat ze verdienen. Zijn werken stralen schoonheid uit zonder pathetisch te zijn en worden gekenmerkt door afgeronde volheid en heelheid. In de kunst van Peschke wordt het vrouwelijk lichaam gevierd en gezien als een eerbetoon aan het leven. Kunsthistorici beschouwen Peschke vaak als de Europese tegenhanger van de Latijns-Amerikaanse kunstenaar Fernando Botero, die ook bekend staat om zijn overdreven proporties.

Peschke Huis:
Het Peschke Huis in Flintsbach am Inn (district Rosenheim) werd speciaal gebouwd voor de presentatie van Peschke’s werken in tijdelijke tentoonstellingen. Het moderne nieuwe gebouw, ontworpen door Peschke en zijn vrouw Angelika Peschke, diende vanaf 2015 als atelier en tentoonstellingsforum van de kunstenaar. Het ontwikkelde zich tot een ontmoetingsplaats voor Europese kunstenaars en kunstliefhebbers en is bedoeld om hedendaagse kunst te promoten.

Kunst in de openbare ruimte:
De werken van Peschke zijn aanwezig in verschillende openbare ruimtes, waaronder het Museum voor Europese Kunst in Nörvenich, waar sinds 2007 een permanente tentoonstelling wordt gehouden. Tot zijn opmerkelijke werken behoren de “Dans van de sterren”, een groot beeldhouwwerk in Monaco, dat in 2003 werd onthuld door prins Rainier III, en “De danser”, een beeldhouwwerk voor de collectie van prins Albert II van Monaco, dat in 2005 werd gepresenteerd. Peschke heeft ook reliëfs en kunstwerken gemaakt voor gebouwen in Beieren en Zuid-Tirol.

Tentoonstellingen:
De werken van Peschke zijn tentoongesteld in gerenommeerde galerieën en musea over de hele wereld, waaronder het Stadt-Museum Bruneck in Zuid-Tirol (2006/2007), het US Museum of European Art in Clarence, New York (2008), de Rittersaal in kasteel Nörvenich (2010) en het Palais im Großen Garten in Dresden (2010). In 2012 ontwierp hij de George Tabori Prijs in Berlijn.

De carrière van Christian Peschke laat een belangrijke erfenis achter in de hedendaagse kunstscène en zijn werken worden nog steeds gewaardeerd en bewonderd door kunstliefhebbers over de hele wereld.